The mouse who roared
موشی که غرید
کارگردان:کارل فورمن
با بازی پیتر سلرز
قبلا هم در مورد بازی پیتر سلرز نوشته بودم و وعده کرده بودم که تعدادی دیگر از فیلمهای این کمدین بزرگ را معرفی کنم. در این کمدی هم گوشههایی از بازی بینقص پیتر سلرز را شاهدیم. موشی که غرید یک کمدی سیاسی جذاب و خوش ساخت در هنگامهی جنگ سرد و بازی موش و گربهی هستهای دو بلوک شرق و غرب است. این فیلم خیلی فیلم پر خرجی نبوده و البته خیلی هم نام آور نیست. خود من هم دیویدی آن را خیلی شانسی دیدم و به خاطر علاقهی شخصیام به پیتر سلرز خریدم. اما الان معتقدم که یکی از زیباترین کمدیهای سیاسی تاریخ سینمای جهان و البته یکی از خندهدارترین فیلمهایی است که دیدهام.
در قلب اروپا تنها یک کشور انگلیسی زبان به نام «فنویک بزرگ (Grand Fenwick)» وجود دارد. این کشور تقریبا به اندازهی یک پارک بزرگ است که توسط یک جنگجوی انگلیسی مستقل شده و همهی مردم این کشور از نسل او هستند. ما در فیلم مجسمهی او را میبینیم - که در واقع تصویری از پیتر سلرز است- سیستم حکومتی این کشور مشروطه است و دوشس بزرگ گلوریانای دوازدهم (پیتر سلرز) بر این مملکت حکومت میکند.
صدر اعظم هم کنت مونتجوی (پیتر سلرز) است که ریاست مجلس مشورتی را همخ بر عهده دارد. در این مجلس ده-دوازده نفره حتی فراکسیون و حزب مخالف هم وجود دارد. این کشور یک فرمانده ارتش هم دارد به نام تولی باسکومب (باز هم پیتر سلرز) که فردی دست و پاچلفتی و نزدیک بین با حفظ سمت شکاربان کشور هم هست. ارتش(!) این کشور هم از ده- دوازده نفر از جوانان جان بر کف این کشور تشکیل شده که زره و کلاه خود بر تن دارند و سلاح رسمی آنها تیر و کمان است. منبع درآمد این کشور، تولید و صادرات نوشیدنی (مثلا دوغ) استحصال شده از باغ انگور این کشور به امریکاست.
داستان از آنجا شروع میشود که در امریکا نوشیدنی گراند فنویک تقلبی تولید شده و صادرات به امریکا قطع شده است. کنت مونتجوی پیشنهاد میکند که به امریکا اعلان جنگ شود و استدلال میکند که گراند فنویک قطعا در این جنگ میبازد و کشور بازنده مشمول کمکهای انساندوستانهی امریکا میشود. به همین منظور ارتش گراند فنویک با فرماندهی تولی باسکومب از کشور خارج شده و پس از سوار شدن به اتوبوس و کشتی به امریکا حمله میکند... .
میدانم که خیلی خلاصهی داستان را زیادی نوشتم اما این متن تنها شامل ابتدای فیلم میشد. امیدوارم خودتان حدس زده باشید که با چه فاجعهای طرف خواهید شد. به هر حال، مثل هر فیلم خوب دیگری، حیف است که این یکی را هم از دست بدهید.