یکی از بزرگترین مواهبی که راهاندازی یک سایت اینرتنتی ممکن است برای راه اندازندگانش داشته باشد این است که فکر کنند مشغول کار خیلی مهمی هستند. سایت آیطنز هم از این موهبت توهمی بیبهره نیست و سه بار فیلتر و چند بار داون شدن توسط رفقای ارتش یا سپاه یا بسیج یا لباس شخصی سایبری، این فکر شیرین که "پس ما چقدر مهم هستیم" آن را زنده نگه میدارد.
حتی وقتی که همزمان با شروع رسمی کودتای انتخاباتی در ساعات پایانی 22 خرداد 89 سایت آی طنز جزو اولین قربانیان در فضای وب بود، گمان کردیم که رفقا در باب اهمیت آیطنز بیش از خود آی طنز دچار توهم شدهاند. به هر حال از لطفشان ممنونیم و امیدواریم بتوانیم جبران کنیم.
در دههی هشتاد و با وجود جاندارانی چون احمدینژاد، رحیم مشائی، جنتی، فیروزآبادی، رادان، مرتضوی ، فاطمه رجبی، شریعتمداری و امثال آنها متاسفانه فعالیت آیطنز آنطور که باید و شاید به چشم نیامد. شاید بیشترین فعالیت ما در قسم و آیه آمدن زیر لینک به اخبار مربوط به آنها بود مبنی بر اینکه "به خدا خبر واقعیه!"
امید است در دههی نود و بلکه در اوایل آن با پیوستن این عزیزان به یاد و خاطره دایناسورهای گوشتخوار دوران صدر ژوراسیک، بتوانیم با طنزهای تعمدی و حرفهای مخاطبان را بخندانیم.
با بهترین آرزوها