به گزارش خبرگزاري كتاب ايران(ايبنا)، به نقل از ستاد خبري سراي اهل قلم، در نشست نقد و بررسي «جايگاه تصويرگري طنز در ادبيات كودك و نوجوان» كه عصر پنجشنبه (24 ارديبهشت) در محل سراي اهل قلم كودك و نوجوان بيست و دومين نمايشگاه بينالمللي كتاب، برگزار شد، «جمالالدين اكرمي» نويسنده، نقاش و پژوهشگر درزمينه تصويرگري كودك، «محمد رفيع ضيايي» نويسنده و تصويرگر ادبيات كودك وكاريكاتوريست و «فرهاد حسنزاده» نويسنده طنز كودك به عنوان كارشناس مجري نشست حضور داشتند و به بحث و گفتوگو در زمينه جايگاه تصويرگري و توانايي تصويرگران ايراني در ادبيات طنز كودك و نوجوان پرداختند.
در اين نشست، ابتدا كارشناسان فعاليتهاي كاري خود را معرفي كردند و حسنزاده با اشاره به داستانهاي ضيايي در زمينه ادبيات كودك و تصويرگري آن، كه توسط خودش انجام شده، گفت: من به عنوان يك نويسنده طنز كودكان اين روش را بسيار مناسب ميدانم و هميشه علاقه داشته ام در آثارم توانايي انجام اينكارها را داشته باشم.
در ادامه، ضيايي با اشاره به اينكه در زمينه هنر، هر آنچه جدي نيست در شاخه شوخطبعي قرار ميگيرد، افزود: شوخيساده، فكاهي، هجو، فانتزي، طنز سياه و غيره، از شاخههاي شوخطبعي اند،اما بايدتوجه كرد كه طنز، ويژگي ظرافت را دارد.
وي اشاره كرد: تقسيمبنديهايي براي گروههاي سني مختلف در كودكان وجود دارد، همان تقسيم بنديها را براي طنز كودكان نيز داريم.
اين كاريكاتوريست درباره شيوههاي طنزآميز براي ادبيات كودك، گفت: نوعي از اين تصويرگريها به شيوه كارتون است كه من آن را تصويرهاي دكهاي مينامم، اما بايد درنظر داشت كه اين فرم شايد براي كارهاي آموزشي مناسب باشد اما هميشه در كارهاي ادبياتي براي كودك جواب نميدهد.
وي در ادامه با تاكيد بر ويژگيهاي مثبت داستانهاي طنز حسنزاده براي كودكان، اظهار داشت: در داستان هاي او طنز به بهترين شكل ممكن براي كودك ديده ميشود و با يك تصويرسازي مناسب ميتوان طنز را بهتر القا كرد.
در بخش ديگر، اكرمي از كارشناسان نشست، به توضيح ويژگيهاي طنز از ديدگاه خود پرداخت و گفت: وجود يك لبخند را براي طنز الزامي ميدانم، اما اين لبخندها اسامي مختلفي از جمله گلخند، زهرخند، نيشخند و غيره دارند؛از سوي ديگر بايد توجه داشت، بخشي از ادبيات، توصيفي و بخش ديگر آن تصويري است.
وي با اشاره به ويژگيهاي سبك اكسپرسيونيسم در نقاشي، اظهار داشت: بعد از به وجود آمدن اين سبك، اجازه شوخي در تصوير به نقاشان داده شد و آنها توانستند با شوخي و اغراق در حالتهاي انساني، نوعي بيان رادر نقاشيهايشان دنبال كنند و اين امر به تدريج وارد ادبيات كودك هم شد.
اين نويسنده كودك و نوجوان با تاكيد بر وجود طنز كارتوني در ادبيات كودك، در دهههاي 30 و 40 توضيح داد: تمام فضاي طنز تصويري در ادبيات كودك تا پيش از انقلاب، طنز كارتوني بود كه البته اين نوع طنز در حال حاضر نيز بسيار جا افتاده است و ما آن را به عنوان طنز سوپرماركتي ميبينيم.
وي در ادامه به نمونههايي از طنزهاي تصويري ادبيات كودك در ايران اشاره كرد و به نقد و بررسي برخي ظرافتهاي خاص به كار رفته در آنها پرداخت.
اكرمي در پايان به توضيح ويژگيهاي طنز تصويري ضيايي پرداخت و افزود: طنز او علاوه بر داشتن زبان بينالمللي، ويژگيهاي بومي دارد وتصويرگر، فرم هاي خاص تصويري براي خودش تعريف كرده. در كتابهاي او مي توان نشانههاي دغدغه اش را در زمينه طنز كودك و فكر كردن بر اين مقوله يافت.
اين نشست، عصر پنجشنبه (24 ارديبهشت) ازساعت 16:30 تا 18 در محل سراي اهل قلم كودك و نوجوان بيستودومين نمايشگاه بينالمللي كتاب تهران برگزار شد.