در عنترنت روی عكسهای هياكل خونالود از زخم قمه و زنجير، تكهای از سخنرانی استاد مطهری گذاشتهاند در تقبيح چهارشنبه سوری و از روی آتش پريدن "بسياری از خانوادههای احمقها" و "آدمهای سـُر و مـُر و گـُنده با هيكلهای چنين و چنين"، و اين اندرز: اگر هم پدران گذشتهتان چنين كاری میكردند دليل خريـّت پدران شماست....
گذشت روزگار متلكهای كليشهای و كنايۀ سوهان روح. در ايران معاصر، مادرزن هم جايگاهی تراز نوين میيابد و چه بسا تكيهگاهی برای داماد جسور به حساب آيد. اين شبها شماری را بوقسگ و در ساعات نامعقول در خانۀ مادرزن بازداشت میكنند. حتی در مواردی روی خانۀ محل سكونت فرد اسير، گرچه قانوناً به مادر همسر او تعلق دارد، دست میگذارند تا برای تمام فاميل گرفتاری درست كنند و با فشار بر عنصر تحت تعقيب، او را سر عقل بياورند.
کشوری گمنام يا کمنام تبديل شد به مملکتی الکی پـُرنام که دنيا نگران است در آن بمب اتمی سر هم کنند. امروز همان مجلهبندها معترضند غربيها چرا ولکن نيستند، صبح تا شب دربارۀ جمهوری اسلامی ايران داستانسرايی میکنند و نمیگذارند ماستمان را بخوريم، و چرا عليه عربستان سعودی کسی حرفی نمیزند.