نقد و نظر |
۹ خرداد ۱۳۸۹
اگر دوهزار سال بعد نامی از هیچکدام از کاریکاتوریستهای کنونی ایران در کتابهای تاریخ هنر و مطبوعات نباشد نام مانا نیستانی حتماً در کتابهای تاریخ کنار سیدجعفر پیشه وری به عنوان آفرینندگان دو "قیام ملی" در فاصله دو نسل در آذربایجان به چشم خواهد خورد. ادامه »»
نقد و نظر |
۱۲ آبان ۱۳۸۸
رضا داوری اردکانی
طنز نشان دادن حماقت و سفاهت است. طنز از خردمندی سخن نمیگوید. به مدد و تجسم خردمندی است که سفاهت و حماقت را آشکار میکند. با تصویرگری عدل است که ظلم را نشان میدهد. این تقابل، که در آثار سعدی همه جا وجود دارد، شرط طنز است. اتفاقا همه طنزنویسان با این تقابل است که زبان به طنز میگشایند. نزد فیلسوفانی مانند افلاطون و سقراط نیز طنز عمده، تقابل است. ادامه »»
نقد و نظر |
۱۰ آبان ۱۳۸۸
تعریف ساده و بنیادی کمدی در تئاتر و سینما این است که: کمدی اثری است که در بیننده شادی و نشاط ایجاد کند و به خوبی و خوشی به پایان برسد. اما غنای یک اثر کمدی به مفهومی بستگی دارد که به واسطه آن ، تماشاگر به خنده افتاده.
انواع مختلفی کمدی وجود دارد ، که هر یک به شیوه ای در بیننده شادی و خنده ایجاد می کنند ، برای مثال در کمدی های تلخ و سیاه ، خنده از رخ دادن یک ماجرای جدی ، ایجاد می شود و حتی گاه ، پایان تلخی هم دارد. ادامه »»
نقد و نظر |
۵ آبان ۱۳۸۸
ابراهیم نبوی
جواد مجابی در شهری به دنیا آمده است که طنزاندیشان بسیاری از آن برخاستهاند و همواره در تاریخ طنز نام همشهریانش آمده است که در خرده فرهنگ این دیار نشانههایی بزرگ از طنزاندیشی و ظریف و لطیفگویی وجود داشته است. مجابی از خانوادهای قدیمی و ریشه دار از قزوین است. او در رشتههای حقوق و اقتصاد و مجسمهسازی تحصیل کرده است و از دانشگاه تهران دکترای اقتصاد گرفته است، اگرچه در زندگیاش هر کاری کرده است جز اقتصاد و گفته است که از اعداد همواره میهراسد. ادامه »»
نقد و نظر |
۱۴ مهر ۱۳۸۸
فاضل ترکمن
اشعار طنز «رهی معیری» آنقدر قابل توجه بوده است که تا به حال دو کتاب تحقیقی دربارهٔ آنها نوشته و جمعآوری شده است. کتاب اول با عنوان «طنزهای رهی معیری» و توسط «محمدباقر نجفزادهی بارفروش» و کتاب دوم را که اتفاقاً باز هم عنوانش طنزهای رهی معیری است، توسط «دکتر رحیم چاوشاکبری» ـیسنای تبریزیـ گردآوری و شرح داده شده است. در ادامه پس از آشنایی مختصری با زندگی رهی به بررسی اشعار طنز او میپردازیم. ادامه »»
نقد و نظر |
۷ مهر ۱۳۸۸
رویا صدر
پزشکزاد درکتاب «آن شکر خنده...» درصدد است به گفته خود از طریق مقابله و مقایسه، و نه براساس تقسیمبندی مرسوم تحقیقی، پاسخی برای این سؤال بیابد.
طنز فاخر سعدی بر فرضیهای استوار است و بر آن اساس حرکت میکند و آن، ناآشنایی خواننده ایرانی با طنز غربی است. ادامه »»
نقد و نظر |
۲۳ شهریور ۱۳۸۸
طنز قدیم به معنای ریشخند و طعنه و ملامت، همچنان تا ۴۰ یا ۵۰ سال پیش ادامه داشته است.
هیچکدام از اشعار سید اشرفالدین گیلانی یا «چرند و پرند» دهخدا عنوان طنز نداشتهاند یا عنوان روزنامههای «توفیق» و «باباشمل» فکاهی انتقادی بود، صحبت طنز هیچ جایی نبود.
از سالهای ۲۰ به بعد بود که کم کم لفظ طنز به گوش ما خورد و آن جوری که حدس زدم و دنبال کردم منشا بروز این طنز به معنای جدید، مجلات «یغما» و «یادگار» بوده است. ادامه »»
نقد و نظر |
۱۴ شهریور ۱۳۸۸
یکی از آیتم های پرطرفدار تلویزیون مجموعه های کمدی و طنز است که در همه جای دنیا طرفداران زیادی دارد. در کشور ما نیز این ژانر هم در سینما و هم در تلویزیون بیشترین طیف مخاطب را به خود اختصاص می دهد اگرچه این گرایش افراطی را می توان نشانه یی از خلأ و بیماری اجتماعی قلمداد کرد که از فقدان شادی در زندگی واقعی پرده برمی دارد. ادامه »»
نقد و نظر |
۳ شهریور ۱۳۸۸
«اجاره نشین ها» در خوش بینانهترین حالت حداکثر 10 شوخی کامل را در خود جای داده و تنها با همین تعداد کم شوخی به عنوان بهترین فیلم کمدی سینمای ایران، سال هاست که جایگاهی خدشهناپذیر پیدا کرده است. آیا بیجهت این فیلم کمدی ارزیابی شده؟ یک فیلم تنها با شمردن تعداد شوخیهای درونش و رد شدن تعداد آنها از میزانی مشخص، کمدی شناخته نمی شود. عنصری که همپای شوخینویسی یک فیلم را تبدیل به اثری کمدی می کند، میزانسنهای کمیک است. ادامه »»
نقد و نظر |
۶ مرداد ۱۳۸۸
بازتاب طنز در نثر و پرداختن به آن به عنوان یک گونه ي مستقل با تاثیر پذیری از طنز در ادبیات معاصر اروپا در صد سال اخیر، در افغانستان جریان جدید طنز نویسی را در چهار چوب های گونه گون به وجود آورد. در مطبوعات و تاریخ معاصر افغانستان شخصیتی که با دید جدید به سوی زنان نگریست، همانا محمود طرزی است. ادامه »»