حاجی اسماعیل سیاه ، فرزند آخندزاده ملا عبدالاحد است ، که درسال 1278 قمری در قریه توتک محال کرخ ولایت هرات چشم به جهان گشوده وبعد از فرا گیری علوم متداول در مدارس خصوصی ، زیاد تر به علوم دینی آشنا میگردد وچون اشتیاقی در افشاگری وانتقاد اجتماعی داشته وزمانه را از نگاه سیاسی مختنق وسیاه مینگرد، به شعر وآنهم از نوع هزل وهجا ومدح پناه میبرد، تابه گفته عبید زاکانی داد خودرا از مهتر وکهتر بستاند.اوبدینگونه به شعرروی میآورد: یارب عنایتی که ره عــــشق پویمــــا، روی از جهان بتابم و سوی تو رویما/ در صولت رضای تو طول لسان کنم، وزروی شــوق حـــمدوثنای تو گویما...


