آی طنز > نگاه ویژه > October 2009

جواد مجابی به عبید فکر می‌کند

نقد و نظر | ۵ آبان ۱۳۸۸

ابراهیم نبوی
جواد مجابی در شهری به دنیا آمده است که طنزاندیشان بسیاری از آن برخاسته‌اند و همواره در تاریخ طنز نام همشهریانش آمده است که در خرده فرهنگ این دیار نشانه‌هایی بزرگ از طنزاندیشی و ظریف و لطیف‌گویی وجود داشته است. مجابی از خانواده‌ای قدیمی و ریشه دار از قزوین است. او در رشته‌های حقوق و اقتصاد و مجسمه‌سازی تحصیل کرده است و از دانشگاه تهران دکترای اقتصاد گرفته است، اگرچه در زندگی‌اش هر کاری کرده است جز اقتصاد و گفته است که از اعداد همواره می‌هراسد. ادامه »»

کارتون استریپ؛ تصاویر دنباله‌دار با طنز تند

مقاله | ۳ آبان ۱۳۸۸

شوخی‌ و طنز مودبانه‌ مجله‌ نیویورکر با جو حاصله‌ از رشته‌ طرح‌های‌ خنده‌دار و کمدی‌ در روزنامه‌های‌ امریکا، ضمایم‌ روزنامه‌ها و کتاب‌های‌ کمیک‌، بسیار متفاوت‌ است‌. کارتون‌ استریپ‌ که‌ از سری‌ تصاویر دنبال‌ هم‌ تشکیل‌ می‌یابد، از قاره‌ امریکا منشا نیافته‌ است‌، بلکه‌ در ایالات‌ متحده‌ است‌ که‌ به‌ اوج‌ تکامل‌ خود می‌رسد. نخستین‌ کارتون‌ خنده‌دار که‌ بیش‌ از همه‌ دوام‌ یافت‌ کارتون‌ «پسران‌ کاتز نجامر» اثر «ردلف‌ دیرکس‌» بود که‌ در سال‌ ۱۸۹۶ شروع‌ شد و اکنون‌ نیز همچنان‌ ادامه‌ دارد. ادامه »»

نشانه‌شناسی کاریکاتور

مقاله | ۲۸ مهر ۱۳۸۸

حمیدرضا شعیرى
کاریکاتور دارای چند ویژگی مهم است که بررسی نشانه‌- معناشناختی آن را ضروری می‌کند: الف) کاریکاتور متنی است که در بافت اجتماعی- فرهنگی شکل می‌گیرد و گفتمانی را تولید می‌کند که دارای کارکرد زبانی است؛ ب) از دیدگاه نشانه‌ای، کاریکاتور از قدرت بالایی برخوردار است؛ چرا که بدون هیچ محدودیتی از امکان دخل و تصرف در دالها بهره‌مند است. ادامه »»

طنز در مطبوعات دوره‌ی مشروطیت

مقاله | ۲۱ مهر ۱۳۸۸

علی قیصری
ادبیات جنبش مشروطه ایران همچون ادبیات بسیاری از تحولات و انقلاب‌های مدرن، رگه‌های غنی و متنوعی از هجو و طنزسیاسی را دراشکال گوناگون دربرداشت: مقالات مطبوعاتی، رمان‌ها، رسالات و اشعار مواضع متفاوتی را در یک موقعیت دوگانه و نادر تاریخی بیان می‌کردند. بر این منوال نگارش هجوو طنزسیاسی را می‌توان در دوره‌ای بررسی نمود که هم مبشر آغازهایی نو بود، و در عین حال خبر از پایان‌هایی می‌داد. ادامه »»

لينک ثابت | نسخه مناسب چاپ | Bookmark and Share | ارسال به بالاترین

طنز در دیوان رند شیراز

مقاله | ۱۸ مهر ۱۳۸۸

نورا تنهایی
اگر بخواهیم طنزهای حافظ را مورد بررسی قرار دهیم در مرحله ی نخست باید ببینیم، دغدغه های خاطر او چه چیزهایی بوده که او را وادار به انتقاد در مورد آنها کرده است ، و خوب می دانیم که طنزهای حافظ ، همه انتقادی است به اوضاع زمانه ی وی . از اوضاع زمانه ی حافظ ، اقتدار امیران و زاهدان ریاکاری که او نام می برد ، به خوبی اطلاع داریم و می توان گفت اصلی ترین پریشانی خاطر حافظ از همین ریاکاران به ظاهر خداپرست زاهدنما است ادامه »»

غزلسرای طنزپرداز!

نقد و نظر | ۱۴ مهر ۱۳۸۸

فاضل ترکمن
اشعار طنز «رهی معیری» آنقدر قابل توجه بوده است که تا به حال دو کتاب تحقیقی دربارهٔ آنها نوشته و جمع‌آوری شده است. کتاب اول با عنوان «طنز‌های رهی معیری» و توسط «محمد‌باقر نجف‌زاده‌ی ‌بارفروش» و کتاب دوم را که اتفاقاً باز هم عنوانش طنز‌های رهی معیری است، توسط «دکتر رحیم چاوش‌اکبری» ـ‌یسنای تبریزی‌ـ گردآوری و شرح داده شده است. در ادامه پس از آشنایی مختصری با زندگی رهی به بررسی اشعار طنز او می‌پردازیم. ادامه »»

زن در ادبیات طنز‌آمیز ایران

مقاله | ۱۲ مهر ۱۳۸۸

حسن جوادی
گذشته از اجتماعات اولیه‌ای که گفته می‌شود، مادرشاهی رواج داشته، در طول تاریخ، مرد بر زن مسلط بوده و رابطه‌ی این دو با کشاکش توأم بوده‌است. جز برتری‌هایی که مردان از نظر جسمی، مادی، قدرت اقتصادی و اجتماعی، در جامعه داشته‌اند، از موهبت آموزش و تحصیلات نیز برخودار بوده‌اند و از آنجا که اکثریت باسوادان جامعه را مردان تشکیل می‌دادند تاریخ و ادبیات نیز به قلم آنها نوشته می‌شد و در این صورت با باورمندی‌های زن‌ستیزانه و مردسالارانه، طبیعی بود که زن، توانائی‌های او و جایگاهش را نیز آن‌ها در ادبیات مشخص کنند و در جایی بنشانند که خود می‌خواهند یا بر آن باور دارند. ادامه »»