عبید زاکانی در رساله «صد پند» خود، لطیفهای عجیب و درخور تأمل دارد؛ «به هر حال از مرگ بپرهیزید که از قدیم مرگ را مکروه دانستهاند». این لطیفهای است کوتاه و پرمغز که با شنیدن آن، تبسمی بر لب مینشیند و مهمتر از این، آدمی را به فکر میاندازد. آیا تبسم به موضوع مرگ است یا به کراهت مردمان قدیم به آن؟ هیچکدام.



