صبح يك روز دل انگيز بهار
شد كلاس درس دنيا برقرار

پشت هر ميزي نشسته با غرور
يك رييس جمهور از جاهاي دور

چند تا از غرب و تعدادي ز شرق
با لباس عالي و پر زرق و برق

در كلاس آمد معلم ناگهان
كاپشني بر تن آدامسي در دهان

جملۀ شاگردها بر پا شدند
! از مسرت همچوغنچه وا شدند

گفت بنشينيد هم صنفان من
جانتان باشد بلا گردان من

بعد از آن فوري كتابي باز كرد
درس خود را اينچنين آغاز كرد:

«دوستان بي پرده مي گويم سخن»
هست اين رك گويي ام ميراث من

دوست دارم دوستان همت كنيد
مثل من قدري مديريت كنيد

دور استان ها بگرديد آن چنان
تا در آيد چشم كور دشمنان

هر كجا رفتيدآماري دهيد
قول هاي خوب بسياري دهيد

آآي اوباما فكت بر هم نزن
جاي خود بنشين نشو سربار من

مثل آدم باش و شكلك در نيار
هي نخور پنهانكي سيب و خيار

آي قذافي سر آوردي مگر
گوش كن درس مرا اي بي خبر

مفسدان را ظاهراً افشا كنيد
نامشان كتمان ولي رسوا كنيد!

هر كه شد مانند حاج اسفنديار
بايد او را داد هشتاد و سه كار

سخت گيري در تخصص خوب نيست
بي تعهد كار ها مطلوب نيست

سازمان نكبت برنامه را
تخته فرماييد دربش مثل ما

چارصد ساعت سخنراني كنيد
يك دقيقه فكر قرباني كنيد

بچه ها اين جا كلاسي ديگر است
هركسي حرفم نمي فهمد خر است

آآي چاوز جان شلوغ كاري نكن
جاي خود بنشين چنين زاري نكن

باز هم سر كيسه را شل مي كنم
داخل جيبت پر از گل! مي كنم

نا مبارك اين همه غوغا چرا؟
پيش ما صحبت ز آمريكا چرا؟

ما تورا آخر ادب خواهيم كرد
يا كه گورت را وجب خواهيم كرد

كاسترو اي پيرمرد كله شق
تا به كي گيري ز كوبايي نسق

كاش من هم مثل تو تا پاي گور
داشتم بر مردمانم دست زور

حامد اي كرزاي افغاني بدان
نيست آمريكا رفيق مهربان

قهر كن با او و پيش ما بيا
او كه با ما نيست ، پس جانا بيا

ايهاالبغداد ي شيرين زبان
طالباني اي كه عرضت بيكران

هر چه گفتم من به حامد گوش كن
شعلۀ امريك را خاموش كن

ساركوزي بايد تو هم آدم شوي
يا كه از آمار دنيا كم شوي

حضرت گوردن بروان بي حواس
جاي شوخي نيست جان من كلاس

اين همه با آن ذغال اخته نپر
فكر اشغال از سر خود كن به در

خوب كردي رفتي از دولت برون
اي الهي كه بگردي واژگون

آن چه بايد گفت گفتم با شما
از سياست گفتم و راز بقا

گر شما در درس من ملا شويد
تا حدودي پيش من دولا شويد

در سياست حرف اول با شماست
تيز هوشي از خصوصيات ماست

گفت با «‌جاويد» اين آموزگار
زود باش آن دفتر شعرت بيار

آن چه گفتم باب طنازي توست
حال ديگر نوبت بازي توست
..................................
اسفنديار رحيم مشايي: احمدي نژاد معلم رؤساي جمهور دنياست