آر اس اس اين بخش
نظر شما بعد از بازبينی در بخش نظرات نمايش داده میشود.
از عمر خبیث باستانی
یک سال گذشت، ناگهانی
مانند عبور باد، سرخوش
از خشتک زرد زعفرانی
با سه صد و شصت و پنج روزش
هر روز هزار خردوانی
رفت است و نرفت بعد یک سال
آن غایله های آب و نانی
او خوش که دوباره برنگردد
ما مانده و ژست سخت جانی
او لحظه و لمحه و اشاره
ما از پی نقش جاودانی
این بار هزار متر گشته
این لست طویل ناجوانی
کاش از همه گونه بُعد و ابعاد
گم بود یکی و آن، زمانی
با عمر نمی توان سخن گفت
حتی به زبان ترجمانی
ای عمر چه می شدی که هر بار
تمدید تو بود رایگانی
غربال تو بیخت این و آن را
برکند نشان و بی نشانی
تا سال دگر چه؟ چیز؟! ما نیز
گوییم: فلان ِبدگمانی
دسامبر 2010، هامبورگ، کاکه تیغون
