آن كه با مهماني و جهد زياد
دست وپا فرمود رأي اعتماد
خوب مي داند كه رأي آن وكيل
بوده در واقع به مرغ و مارمالاد
آن هتل را بعد از آن هروقت ديد
يادش آيد از لزوم اتحاد
اتحاد مرغ و ماهي و كباب
داد او را يك شبه زور زياد
شب نمي دانست از لطف وكيل
مي شود جزء وزيران، بامداد
چون كه بر تخت وزارت تكيه زد
مي برد اما وكيلان را ز ياد
درعوض مرغ و كباب هرجا كه ديد
مي زند فرياد ، هورا ، زنده باد
چوهزاران عيب وايراد وزير
رفت از الطاف مهماني به باد
چرب و چيلي كردن تار سبيل
بوده حتي از زمان قوم ماد
بعد از اين هم با تلاش آدمي
مي تواند يافت قطعاً امتداد
گفت با «جاويد» زيدي اين چنين
جمله اي بنويس خوش خط با مداد
آدمي گر بندۀ اشكم نبود
در كرامت از ملائك كم نبود